Borgaraleg ferming er ferming

Nú fer senn að líða að fermingum og þá vitaskuld líka borgaralegum fermingum á vegum Siðmenntar. Það stefnir í metfjölda þátttakenda hjá Siðmennt í vor, sem er reyndar árlegur viðburður þar sem hróður borgaralegrar fermingar berst hratt og vel um sveitir landsins. í ár verða börnin um 200 talsins en voru 16 árið 1989 þegar Siðmennt hóf að veita þessa þjónustu.

 

Á hverju ári heyrast þær raddir í þjóðfélaginu að borgaraleg ferming sé ekki ferming og á vef Siðmenntar má lesa um dæmi þess að kennari í grunnskóla hafi haldið því fram við borgaralega fermt barn, fyrir framan heilan bekk nemenda, að trúleysi og borgaraleg ferming séu siðlaus hugtök.

 

Fleiri og fleiri eru þó að taka þessa hugmynd í sátt og á hverju ári fær Siðmennt fjölda orðsendinga frá aðstandendum fermdra barna um að athöfnin hafi farið fram úr væntingum og að jafnvel íhaldssömustu fjölskyldumeðlimir hafi mildast í viðhorfi sínu til borgaralegra ferminga.

 

 

En rifjum nú einu sinni enn upp þá merkingu sem við í Siðmennt leggjum í orðin borgaraleg ferming.

 

Íslenska orðið ferming er þýðing á latneska orðinu confirmare sem merkir m.a. að styðja og styrkja. Ungmenni sem fermast borgaralega eru einmitt studd í því að vera heilsteyptir og ábyrgir borgarar í lýðræðislegu samfélagi en megintilgangur borgaralegrar fermingar er að efla heilbrigð og farsæl viðhorf unglinga til lífsins og kenna þeim að bera virðingu fyrir manninum, menningu hans og umhverfi.

 

Það liggur líka tiltölulega beint við að ætla orðinu confirmare að vera náskylt orðinu confirm á ensku, að staðfesta, sem er vitaskuld það sem kristnir menn gjarnan segja að orðið merki í þessu tilfelli og að um staðfestingu á trú sé að ræða.

 

Það má hinsvegar líka líta svo á að verið sé að staðfesta með virðulegri athöfn að barn sé tekið í fullorðinna tölu, en slíkar athafnir af ýmsu tagi má finna í einhverju formi í menningu margra þjóða og á þá orðið líka alveg prýðilega við í því tilfelli, þótt ekki sé verið að staðfesta sömu hlutina og gert er í kristinni kirkju. Slíkar athafnir eru á ensku kallaðar coming of age rituals og ganga víða út á að kenna börnum lífspeki þeirra menningar sem þau alast upp í og staðfesta að þau hafi náð ákveðnum áfanga í tilveru sinni gagnvart samfélaginu.

 

 

Það sem vakir fyrir Siðmennt er að bjóða börnum upp á trúarlega hlutlausan valkost til að fagna því með fjölskyldum sínum að teljast hafa slitið barnsskónum og fá um leið dálitla fræðslu um lífsleikni og almenna heimspeki. Ljóst má vera af fjölda þátttakenda í borgaralegri fermingu að þörfin fyrir slíkan valkost er umtalsverð og mjög ánægjulegt að valkosturinn er fyrir hendi, í stað þess að börnum sem af ýmsum ástæðum hugnast ekki að fullyrða neitt um hollustu sína við kristnar trúarhugmyndir sé neitað um hátíðlega athöfn sem snýst um þau sjálf og vekur þau til umhugsunar um hlutverk sitt í lífinu.

 

 

 

Sjálfur fermdist ég borgaralega og hef allar götur síðan verið ánægður með þá ákvörðun og stoltur af henni. Borgaraleg ferming er ferming, bara annarskonar ferming og mjög fróðleg og skemmtileg ferming eftir minni reynslu - bæði af að upplifa hana og fylgjast með henni síðustu ár.

Athugasemdir

[Svanur Gísli Þorkelsson, 3.2.2011 kl. 00:36]

Borgaraleg ferming er jafn mikill loddaraskapur og þegar að kristnir menn byggðu kirkjur sínar á hörgum eldri trúarbragða. Hörgar voru helgaðar goðunum og þess vegna varð að yfirtaka staðinn og endurhelga hann Kristi. - Borgarleg ferming er bara eftirherma á trúarathöfn sem á sér langa sögu. Svo kallaðar manndómsvígslur í fyrndinni voru allar af trúarlegum toga.

Ný-heiðnir og trúleysingjar eru með "borgaralegum" fermingum bara að reyna að koma á móts við krakkana sem ekki vilja sjá af gjöfunum og eftirtektinni en vilja heldur ekki gangast inn á kristnu þvæluna sem þau verða að gleypa ef þau vilja fermast í kirkju.

Best og heiðarlegast væri fyrir trúlausa að sleppa öllum "fermingum" og ef þeir endilega vilja hafa einhverjar "manndómsvígslur" ættu þeir ekki að kalla þær "fermingar". -

Þessi eltingaleikur Siðmenntar við frummerkingu orðsins og setja hana í samband staðfestingu á manndómi, er jafn aulalegur og útskýring kristinna á orðinu Jól. Með sömu rökum mætti segja að jól séu ekki kristin hátíð og hefur aldrei verið það.

[Stefán (IP-tala skráð) 3.2.2011 kl. 01:07]

Vá hvað ég er sammála Svan þarna, til hvers að vera að reyna að réttlæta fermingar fyrir eitthvað annað en þær eru.....

Hvort sem þær eru trúanlegar eða borgaralegar þá vilja krakkarnir bara gjafirnar, þannig er það bara. Væri í raun best að kalla þetta bara 14 ára hópafmæli.

[Ólafur í Hvarfi (IP-tala skráð) 3.2.2011 kl. 01:43]

Þarf sá sem fermist borgaralegri fermigu að vera trúlaus ??  ... getur ekki verið að viðkomandi velji að vera hlutlaus gagnvart fyrirfram mótuðum trúarkenningum ? ...

Það má vel vera að orðið "ferming" sé óheppilegt til aftengingar frá kristinni trú, en frá öðru sjónarhorni má segja að með því að nota orðið ferming er ekki verið að mynda of stóra menningarlega gjá milli þeirra sem vígjast til manndóms í gegnum kirkju og eða á borgaralegan hátt.

[Kristinn Theódórsson, 3.2.2011 kl. 07:43]

Takk fyrir innleggin drengir, ég kemst vonandi í að svara ykkur á eftir.

[Kristinn Theódórsson, 3.2.2011 kl. 09:37]

Sæll Svanur G

"Borgaraleg ferming er jafn mikill loddaraskapur.." segir þú og talar um langa sögu kristilegrar fermingar.

Nú eiga þín eigin baháí trúarbrögð sér ekki sérlega langa sögu og byggja auk þess á öðrum trúarbrögðum. Eru trúarbrögðin þín þá jafn mikill "loddaraskapur"?

Eru íþróttaleikir á borð við ólympíuleikana "loddaraskapur" af því að þeir eru ekki lengur haldnir til dýrðar grísku guðunum?

Er það "loddaraskapur" að ferma yfir höfuð í lúterskri kirkju þegar fermingin er kaþólsk sakramenti?

Er fermingin sem kaþólskt sakramenti "loddaraskapur" þegar ljóst má vera að það var einhverntíman innlimað í krikjustarfið fyrir einhverjar sakir og hugsanlega einmitt vegna eldri hefða og eldri trúarbragða?

-

Samkvæmt Wikipedia eru sumar manndómsvígslur tiltölulega lausar við tengingu við trúarbrögð, en þess utan á flest í menningu okkar sér einhverjar rætur í trúarbrögðum þar sem þau voru alltumlykjandi á stórum skeiðum í mannkynssögunni. það sama má segja um margt annað án þess að það sé þar með orðið ljóst að það sé á einhern hátt falskt eða rangt að taka hlutina úr sínu eldra sögulega og menningarlega samhengi.

Um orðið "ferming" má svo lengi deila, en það er verulegur munur á því að eigna kristni orðið jól og því að kalla þetta fermingu. Siðmennt er einmitt ekki að eigna sér orðið ferming og halda því fram að það hafi bara veraldlegt gildi. En það er einmitt það sem margir trúaðir gera þegar þeir fárast yfir því að jól séu haldin í einhverju öðru samhengi en kristnu samhengi, þeas. að eigna sér orðið og sætta sig eingöngu við sína túlkun á sögu þess.

Þetta tvennt er því afskaplega mis"aulalegt" eins og þú kemst að orði.

En takk fyrir innleggið, gamli.

[Kristinn Theódórsson, 3.2.2011 kl. 09:39]

Sæll Stefán

Þú lætur jafnt yfir alla ganga með því að tala niður til ferminga óháð samhengi þeirra. Það er sanngjarnara en margt annað viðmótið, þótt það sé nú ekki sanngjarnt gagnvart þeim sem fermast af einlægni, hvort sem það er trúarlega eða veraldlega.

[Kristinn Theódórsson, 3.2.2011 kl. 09:42]

Sæll Ólafur

Borgaralega fermdir þurfa einmitt ekki að vera trúlausir. Fólk getur af ýmsum ástæðum hikað við að lofa að helga líf sitt Kristi og þeir sem meina ekkert með þeim orðum en fara samt með þau hljóta að vera dálítið að hræsna eða í það minnsta að vanvirða athöfnina. Eða það finnst mér allavega og meðla annars þess vegna kaus ég að gera það ekki.

Takk fyrir innleggið. Þetta með "gjánna" er góður punktur.

[Svanur Gísli Þorkelsson, 3.2.2011 kl. 10:39]

Nú eiga þín eigin baháí trúarbrögð sér ekki sérlega langa sögu og byggja auk þess á öðrum trúarbrögðum. Eru trúarbrögðin þín þá jafn mikill "loddaraskapur"?

Nei það er enginn loddaraskapur að byggja á örðum trúarbrögðum og viðurkenna að svo sé. Í bahai trú er dagatalið t.d. ekki nýtt en það eru engar tilraunir gerðar til að afhelga það og endurhelga eða aðskilja það frá sínum upphaflega uppruna, þótt það sé tekið upp aftur.

Eru íþróttaleikir á borð við ólympíuleikana "loddaraskapur" af því að þeir eru ekki lengur haldnir til dýrðar grísku guðunum? -

Er nú ekki bara kjánaspurning til að afvegaleiða umræðuna? :) Næstum allt sem tilheyrir menningunni er tengt trúarbrögðum mannkynsins og við því gangast flestir. Að auki tileinka margar íþróttastjörnur enn afrek sín á ólympíuleikunum guði sínum.

Er það "loddaraskapur" að ferma yfir höfuð í lúterskri kirkju þegar fermingin er kaþólsk sakramenti?  -

 Lútersk trú afneitaði ekki öllu sem kaþólskt er og í lúterskum sið hefur ferming sömu þýðingu og í kaþólskum sið.

Er fermingin sem kaþólskt sakramenti "loddaraskapur" þegar ljóst má vera að það var einhverntíman innlimað í krikjustarfið fyrir einhverjar sakir og hugsanlega einmitt vegna eldri hefða og eldri trúarbragða. -

Fermingin er ekki sett fram í kristni trú sem manndómsvígsla en á sjálfsagt hliðstæðu í gyðingdómi sem trúarleg athöfn. Siðurinn "ferming" er samt kristin athöfn. Ef trúlausir vilja koma sér upp einhverjum ritual ættu þeir ekki að reyna rugla fólk í ríminu með að kalla sína ritual sömu nöfnum og trúarbrögðin gera. Slíkt er loddaraskapur.

[Kristinn Theódórsson, 3.2.2011 kl. 11:03]

Sæll aftur Svanur

Þeir eru nú margir kristnir sem myndu segja að allt sem viðkemur baháí trú sé einmitt skrumskæling á kristni og íslam, endurskilgreiningar og leikarskapur, ef ekki "loddaraskapur".

Og nei, þetta með ólympíuleikana er ekki "kjánaspurning". Þetta hefur einfaldlega með hefðir að gera og þarna er hefð (ferming) að taka á sig nýja mynd og merkingu sem truflar íhaldssemina í sumu fólki, en er ósköp saklaus og eðlileg þróun - hvað sem nafninu líður.

Þú ert einfaldlega að nota orðið "loddaraskapur" mjög frjálslega og fremur gróflega. Það felast engin svik eða lygar í meðförum Siðmenntar á orðinu ferming, nafnið á sér orðið meira en 20 ára sögu í þessu samhengi og merkingin getur vel átt við um hvort tveggja eins fram kemur í pistlinum. Ef þetta, eins og Stefán hér að ofan segir, er bara hópafmæli í hugum almennings skiptir nafnið heldur ekki nokkru máli, heldur bara það að fólk (börn) hafi val um með hvaða hætti það heldur upp á hópafmæli sitt.

Sjálfur held ég samt að borgaraleg ferming sé börnum um margt minnisstæð og þá ekki bara sem hópafmæli, heldur sem fróðlegt 12 vikna námskeið og meðvituð ákvörðun um að gera þetta með þessum ákveðna hætti, en ekki fylgja fjöldanum gegn eigin sannfæringu - sem ég er þó ekki að segja að allir geri.

[Guðsteinn Haukur Barkarson, 3.2.2011 kl. 12:05]

Kristinn - er það ekki frekar orðið "ferming" sem fer fyrir brjóstið á fólki. Kristnir líta á þetta sem staðfesting (confirmation) á skírninni, og er okkur óskiljanlegt að skilja hvað er verið að staðfesta hjá ykkur. Væri ekki nær að nota orð eins og "manndómsvígsla" eða e-ð á þá leið? Væri þá ekki öll deiluatriði úr sögunni?

Því ekki set ég mig á móti þessum athöfnum ykkar, og megið þið eiga þær í friði fyrir mér að minnsta kosti. En ég hef grun um að það sé aðeins vegna þess að þið kallið þetta "fermingu" sem þið fáið mótbárur frá trúfólki eins og mér.

[Kristinn Theódórsson, 3.2.2011 kl. 12:22]

Sæll Guðsteinn, takk fyrir innleggið.

Ég held að það sé ykkur ekkert óskiljanlegt að nota megi orðið um að verið sé að "staðfesta" mannndóm með manndómsvígslu. Það er þvert á móti ósköp einfalt.

Málið snýst því alls ekki um að eitthvað sé skrýtið eða óskiljanlegt, heldur það eitt að ykkur leiðist að orðið sé notað í örðum tilgangi en þeim sem þið eigið að venjast.

En það má hengja slíkt ergelsi á sama hátt á orðið jól, sem einhverjum hefur einhverntíman leiðst að notað væri um kristnar hátíðir, en er nú svo rótgróið að kristnir ergja sig á því að orðið sé notað um eitthvað annað en það að minnast fæðingar Krists.

Er þetta ekki bara hrein íhalds og tilfinningasemi? Er ekki bara allt í lagi að ferming sé líka til sem eitthvað annað en staðfesting á skírn?

Það held ég, þótt það hefði kannski alveg mátt haga þessu öðruvísi í upphafi. En þar sem hefð hefur skapast um orðið borgaraleg ferming held ég að þetta verði bara svona úr þessu og auk þess má líta svo á að "gjáin" sem Ólafur talar um hér að ofan sé minni fyrir vikið.

[Svanur Gísli Þorkelsson, 3.2.2011 kl. 12:45]

Sumir vilja kalla trúleysi trú, segja jól vera kristmessu og manndómsvígslu fermingu. Þegar það er hætt að skipta máli hvaða orð eru notuð til að lýsa hlutunum og það kallað íhalds og tilfinningasemi að gera athugasemdir við það, horfir þú blákalt framman í merkingaleysuna.

[Ólafur í Hvarfi (IP-tala skráð) 3.2.2011 kl. 12:58]

Smá fróðileikur um orðanotkun: 

SPØRGSMÅL:
Hvor stammer ordet jul fra ?
Med venlig hilsen Bent Christensen, Regstrup

SVAR:
Ordet jul er et af de ældste elementer i vores nutidige jul. Ordet stammer tilbage fra tiden før kristendommens indførelse. Det oldnordiske ord er jól, et flertalsord der betyder noget i retning af "fester" eller "festtid". Ordet nævnes også i den eneste samtidige  kilde, der beskriver førkristen jul. Der er tale om et digt eller kvad, som beskriver Harald Hårfagers jul i slutningen af 800-årene. Kvadet fortællet at Harald vil "drekka jól" - altså ikke fejre eller holde - men drikke jul ude på skibene med sine mænd.
Da den kristne fest for Jesu fødsel bliver "slået sammen" med den nordiske jul, havde missionærerne gerne set, at festens navn var blevet ændret til "Kristmesse" (smlg. det engelske "Christmas"). Men sådan gik det altså ikke.

[Kristinn Theódórsson, 3.2.2011 kl. 13:11]

Svanur

Borgaraleg ferming er tegund manndómsvígslu í fremur víðum skilningi sem hefur fengið nafnið borgaraleg ferming. Ég get vel fallist á að orðið ferming eigi síður við um þá athöfn heldur en við kristilega vígslu, en nafnið er þó vel verjanlegt og auk þess hefð fyrir því orðið.

Við getum hæglega rætt þessa hluti án þess að stranda í orðaleikjum eins og verður þegar menn kalla trúleysi trú.

Merkingarleysan er ekki að drepa okkur þótt við köllum þessa athöfn borgaralega fermingu. Ég sé allavega ekki að við lendum í neinum vandræðum við að ræða eðli hennar og tilgang þótt þetta nafn sé notað.

mbk,

[Kristinn Theódórsson, 3.2.2011 kl. 13:22]

Einmitt, Ólafur.

Jón Dan segir líka skemmtilega frá þessi á íslensku hér: http://www.jondan.is/jondan/?D10cID=ReadNews&ID=258&CI=0

[Arnar, 3.2.2011 kl. 13:23]

Má borgarleg gifting þá kannski ekki heldur vera kölluð 'gifting'?

[Svanur Gísli Þorkelsson, 3.2.2011 kl. 13:28]

Ef við ætlum að ræða eðli og tilgang þessarar athafnar, get ég ekki séð að hann sé neitt betri eða verri en hin kristilega ferming.

Gjafirnar og veislan er og verður það sem flestum krökkunum gengur til með að taka þátt í þessu. -

Og hvað að varðar að taka þrettán ára krakka í fullorðinstölu finnst mér það heldur hæpið líka. Unglingar eru hvorki sjálfráða eða fjárráða á þessum aldri og því spurning að hvað miklu leiti þeir geta talist fullorðnir. -

[Kristinn Theódórsson, 3.2.2011 kl. 13:39]

Mér finnst þessi athöfn "betri" fyrir þá sem ekki vilja í kirkjuna að lofa upp í ermina á sér. En hún er ekkert betri eða verri í sjálfu sér, bara annar valkostur.

Um hvatningu barna til að taka þátt í þessu og hvort aldurinn sé réttur má deila. Ég get alveg tekið undir með þér þar, Svanur, a.m.k. að hluta.

[Guðsteinn Haukur Barkarson, 3.2.2011 kl. 15:54]

Alveg tek ég fyllilega undir orð Svans Gísla hér ofar. En ég held að þetta mál strandi á orðalaginu, það má vel vera að þetta "tilfinningasemi" eða jafnvel "íhaldssemi", en hverjum þykir sinn fugl fallegastur.

Ég segi fyrir mitt leyti, að ég skipti mér ekki að athöfninni sem slíkri eða framkvæmd hennar, það er bara falleg hugsjón. En að kalla þetta fermingu ... er önnur saga. Ég held að seint náist niðurstaða um það Kristinn minn og verður bara hafa það. Þetta er að mínu eigin mati algert smáatriði, og ætla ég ekki að fara gera mál út af því.   

[Svanur Sigurbjörnsson, 3.2.2011 kl. 17:38]

Takk fyrir ljómandi góða grein og vel prýdda myndum. Það er leitt að sjá í sumum tilsvörunum manna hér hversu litla trú þeir hafa á siðferði fermingarbarna. Að segja að pakkarnir séu það eina sem þau horfi til er út í hött og vanvirðing við þau. Grunnhyggið viðhorf.

[Kristinn Theódórsson, 3.2.2011 kl. 17:41]

Sæll aftur Guðsteinn

Við erum þá alveg hjartanlega sammála, sýnist mér, því þetta er einmitt "algert smáatriði" sem margur þúsar þó stórkostlega yfir.

En þú ert þá væntanlega heldur ekki sáttur við þína menn fyrir að hafa tekið upp orðið jól, það hlýtur að stinga þig á sama hátt, en vera þó bara algert smáatriði líka ;-)

[Kristinn Theódórsson, 3.2.2011 kl. 17:42]

Þakka þér, Svanur.

mbk,

[Svanur Gísli Þorkelsson, 3.2.2011 kl. 18:51]

Heyrðu mig nafni. Ég hélt að þú værir raunsær maður, en nú hljómar þú eins og lýðskrumari og það sjá allir í gegnum það.

Ár eftir ár hafa kannanir meðal fermingarbarna sýnt að krakkarnir eru ekki að fermast af trúarlegum ástæðum. Þar vegur annað þyngra, nefnilega það sem þú reynir að gera að siðferðisspursmáli. 

Krakkar þurfa nefnilega ekki að vera neitt athugavert við siðferði krakka þótt þeir kjósi gjafir og athygli fram yfir brennandi áhuga á trúmálum eða þrá til að staðfesta heiti sem gefið var fyrir þeirra hönd af foreldrum þeirra.

[Svanur Gísli Þorkelsson, 3.2.2011 kl. 18:55]

Afsakið....Það þarf nefnilega ekki að vera neitt athugavert við siðferði krakka...... átti þetta að vera.

[Jakob Andersen (IP-tala skráð) 3.2.2011 kl. 20:08]

Mér dettur hélst í hug að krakkarnir eru leiksoppar siðments í baráttur þeirra gegn trúarbrögðum. Það er auðvitað goður taktíkur að koma upp valkosti (borgaraleg ferming) þó rökin fyrir tilvist þess er meira en hæpið. Og - einmitt - það þarf nefnilega ekki að vera neitt athugavert við siðferði krakka. En kannski væri það eitthvað athugavert við siðferði forsprakka Siðments ef þeir nota krakka sem leiksoppar eigin hagsmuna.

[Kristinn Theódórsson, 3.2.2011 kl. 20:12]

Eru börnin nú orðin "leiksoppar" einhverrar vonskufullrar áætlunar Siðmenntar, Jakob?

Og rökin fyrir tilvist borgaralegrar/veraldlegrar athafnaþjónustu hæpin?

Láttu ekki svona.

[Jakob Andersen (IP-tala skráð) 3.2.2011 kl. 22:16]

Kristinn

Var það svona: Nokkrar siðprúðar trúlausir krakkar komu sér saman og ákvaðu að þeir vildi "staðfesta" mannndóm þeirra með manndómsvígslu? Ekki trúi ég þvi. Ég er viss um að Það væri foreldrar sem ákvaðu og komu sér saman um að borgarleg ferming gæti verið tilvalin fyrir barnana þeirra.

Algeng taktík er líka að "taka yfir" hugtök anstæðingsins og gera þær af sinum.

[Kristinn Theódórsson, 3.2.2011 kl. 22:24]

Hugmyndin hefur nú ábyggilega einhvern tíman komið upp hjá fermingarbarni, þeas. að það vanti trúlaust alternative ;-)

[Hörður Þórðarson, 4.2.2011 kl. 18:48]

Mér finnst ekkert nema gott um þessa borgaralegu fermingu að segja. Á margan hátt er hún heiðarlegri en kristilega fermingin. Að ætlast til að 13 ára börn skilji þá trúarjátningu sem þau gangast undir er út í hött.

Postulleg trúarjátning

Ég trúi á Guð, föður almáttugan,
skapara himins og jarðar.
Ég trúi á Jesú Krist, hans einkason,
Drottin vorn,
sem getinn er af heilögum anda,
fæddur af Maríu mey,
píndur á dögum Pontíusar Pílatusar,
krossfestur, dáinn og grafinn,
steig niður til heljar,
reis á þriðja degi aftur upp frá dauðum,
steig upp til himna,
situr við hægri hönd Guðs, föður almáttugs,
og mun þaðan koma að dæma lifendur og dauða.
Ég trúi á heilagan anda,
heilaga almenna kirkju,
samfélag heilagra,
fyrirgefningu syndanna,
upprisu mannsins
og eilíft líf.
Amen.

Ef þú ert fermingarbarn, spurðu þá prestinn:

Hver skapaði Guð?

Hvað er Guð?

Hvað þýðir það að "trúa á kirkju"?

Hvað er "samfélag heilagra"?

Og hvað annað sem er sem þér dettur í hug.

Ég fermdist og gekst undir allt þetta. Ég hef ENNÞÁ enga hugmynd um hvað þetta þýðir allt saman. Orðin sem kemur fyrst í hugann þegar ég hugsa um hina kristilegu fermingu eru hræsni og lygar. Ég er ekkert undanskilinn, þegar ég var 13 ára var ég gerður að hræsnara og lygara. Ég þakka þjóðkirkjunni auðmjúklega fyrir.

Kristnir ættu frekar að hafa áhyggjur af því að fermingin er merkingarlaust fyrirbæri vegna þess að 13 ára börn hafa almennt engann skilning á því sem þau eru að gangast undir.

Og til að forðast allan miskilning, ég trúi á Jesú Krist. Hvað þýðir það? Ég trúi að Jesú Kristur hafi verið til og að hann hafi verið góður kennari. Ég trúi að hann er sonur guðs. Hann getur ekki verið annað því að þegar trúi líka að við erum öll, synir og dætur guðs. Var hann getinn af heilögum anda? Hef satt að segja ekki minnstu hugmynd...

[Egill Óskarsson, 4.2.2011 kl. 19:06]

Svanur G: Ár eftir ár hafa kannanir meðal fermingarbarna sýnt að krakkarnir eru ekki að fermast af trúarlegum ástæðum.

Fyrst þetta hefur verið svona ár eftir ár þá væri kannski ekki úr vegi að þú bakkaðir þetta upp með tilvitnun? 

[Svanur Gísli Þorkelsson, 4.2.2011 kl. 20:00]

Egill, þetta eru óformlegar umræður og það á ekki að þurfa að setja heimildaskrá með hverju því sem fullyrt er. En af því þú nennir ekki að googla þetta sjálfur (Gallup kannanirnar eru reyndar ekki til á netinu) þá getur þú rýnt í þetta sem kom upp strax við fyrstu leit.

Hér 25.93% vegna trúarlegra ástæðna

Hér er grein Sigrúnar Valdimarsdóttur um niðurstöður könnunar hennar um trúarlíf Íslendinga. 52% fermast af öðrum en trúarlegum ástæðum

[Kristinn Theódórsson, 4.2.2011 kl. 21:23]

Takk fyrir innleggið, Hörður.

Mikið er ég þér sammála um vankvæðin við kristilega fermingu á þessum aldri.

[Egill Óskarsson, 5.2.2011 kl. 02:49]

Láttu ekki svona Svanur. Viðurkenndu bara að þú tókst of stórt upp í þig. Þetta sem þú bendir mér á er annars vegar staðbundin könnun sem náði til 40 einstaklinga í sama árgangi í sama skóla og hins vegar könnun innan lítils vefsamfélags með 27 manna sjálfvöldu úrtaki. Þarf ég að útskýra af hverju alhæfingargildi þessara kannana er við frostmark?

Gallup kannanir, og fréttir af þeim, eru bara víst á vefnum ef menn kunna að leita. Mér að vitandi hefur Gallup hins vegar bara einfaldlega ekki kannað þetta að neinu viti, hvað þá ár eftir ár.

[Svanur Gísli Þorkelsson, 5.2.2011 kl. 09:17]

Egill, trúir þú þvi að meiri hluti krakka fermist af trúarlegum ástæðum?

Ég held að ég hafi sýst tekið of stórt upp í mig" með þessari fullyrðingu því kannanir syna nákvæmlega þetta.

Ég sé að þú minnist ekkert á könnun Sigrúnar og gerir lítið út lítlu könnuninni. En lestu bara það sem krakkar alemnnt segja um ferminguna t.d. á hugi.is. - Nei , það eru enga Gallup kannanir um þetta á netinu en ef þú hringir í þá, senda þéir þér kannski það sem til er.

[Theódór Gunnarsson, 5.2.2011 kl. 10:09]

Ég á mér alveg sömu upplifun og Hörður lýsir svo ágætlega hér fyrir ofan.  Ég flaut með straumnum í gegn um ferminguna, enda var presturinn svo forsjáll að mæta í eigin persónu inn í skólastofu til okkar til að smala okkur í kirkjuna til sín.  Ég vissi ekkert út á hvað þetta gekk, lærði trúarjátninguna eins og páfagaukur án þess að skilja orð í henni, og minnist þess ekki að neitt að þessu bulli hafi verið útskýrt fyrir okkur.

Ég var látinn hræsna og hef aldrei verið sáttur við það.  Ég segi að ég hafi verið látinn hræsna, vegna þess að ég var enn barn og enn ófær um að mynda mér skoðun um þessi mál.  Ég gerði bara það sem var búist við af mé, auk þess sem verðlaunin, veislan og gjafirnar biðu.  Ætli það sé ekki líka tilgangurinn með veislunni og gjöfunum að lokka börnin í þessa mjög svo vafasömu athöfn

Yngsti sonur minn er ekki alinn upp hjá mér, heldur trúaðri móður sinni.  Hann fermdist fyrir 3 árum, eða svo, til að gera móður sinni til geðs.  Hann hafði engan áhuga á athöfninni og botnaði ekkert í þessu öllu saman.  Ég benti honum á möguleikann sem borgaraleg ferming býður upp á, en hann þorði ekki að fara fram á það.  Hann vissi að hann myndi lenda í meiri háttar útistöðum við móður sína.

Ég er sannfærður um að mikill meirihluti þeirra sem fermast gera það ekki af trúarlegri sannfæringu.

[Ólafur í Hvarfi (IP-tala skráð) 5.2.2011 kl. 17:45]

Það er gaman að fara í nostalgíuna og minnast fermingarinnar... Sr. Árni Pálsson fermdi mig að lokum en var á því lengi vel að ég ætti ekki að fermast vegna þess að ég var latur að mæta í fræðsluna og þegar ég mætti var ég með ögrandi spurningar sem ekki voru allar vinsælar hjá Árna blessuðum, ágætis náungi annars...

Einhverra hluta vegna hef ég aldrei verið guðlaus en alltaf trúlaus... fékk aldrei móral yfir fermingunni þrátt fyrir að ég kunni ekki trúarjátninguna, hreyfði varirnar án þess að segja nokkuð og fékk hláturskast í fermingarathöfninni ásamt  æskufélaga mínum þegar allir voru á hnjánum við altarið... óþekktarangar vissulega en það var mikið i húfi... fullt af gjöfum eins og svefnpoki frá Geysi svo stór að elgdýr gæti sofið í honum og ekki fyrir hvítan mann að bera, að auki peningainnkomunnar sem var veruleg og dugði fyrir notaðri  Hondu SS-50... sem fékk útrið í sandgryfjum Kópavogs í den ...

Ég hef aldrei fengið á tilfinninguna að ég hafi veri gerður að hræsnara við fermingu, frekar þakklátur að mannlífið bauð uppá dag sem var minn hátíðisdagur og fullorðna fólkið tilbúið að dæla til mín gjöfum og peningum :)

Borgaraleg manndómsvígsla, eða kirkjuleg... held það skipti ekki svo miklu máli hvort er... ég treysti ungmennum til að finna sína eigin leið nú á tímum menntunar og upplýsinga... Það er einungis jákvætt að boðið er uppá val fyrir þá sem vilja.

[Egill Óskarsson, 5.2.2011 kl. 19:59]

Ég bara er ekki svo hrokafullur Svanur að ætla að fullyrða eitthvað um þetta. Ég man að ég sjálfur og þau sem fermdust með mér sannfærðum okkur sjálf um að við værum að gera þetta af trúarlegum ástæðum, þó að auðvitað hafi það að fylgja straumnum haft mest áhrif ásamt jú gjöfunum.

Ég efast um að meirihluti 13-14 ára barna myndi svara því til að þau gerðu þetta af öðru en trúarlegum ástæðum. 

Ég held að ég hafi sýst tekið of stórt upp í mig" með þessari fullyrðingu því kannanir syna nákvæmlega þetta. 

Jú þú gerðir það víst því að þú getur einfaldlega ekki bakkað þessa fullyrðingu. 

 Ég sé að þú minnist ekkert á könnun Sigrúnar og gerir lítið út lítlu könnuninni.

Ég minntist að vísu á hana en mislas hana á hraðferð. Ég hélt að hún hefði gert rannsóknina í þessum bekk sem hún minnist á en það sést svo þarna að 248 tóku þátt hjá henni. Þannig að vissulega ertu þarna með eina könnun sem sýnir rétt rúmur meirihluti fermist af öðru en trúarástæðum. En hins vegar ekki könnun eftir könnun.

Ég gerði svo lítið úr málefnakönnuninni af því að hún hefur nákvæmlega ekkert vægi. Ég neita að trúa því að þú fattir ekki af hverju.

Nei , það eru enga Gallup kannanir um þetta á netinu en ef þú hringir í þá, senda þéir þér kannski það sem til er.

 Það eru engar kannanir um þetta á netinu af því að Gallup rannsakar þetta ekki, hvað þá árlega.